آخرین خبرها

از «کنسرتو رِ ماژور» آنتونیو ویوالدی تا «به یاد صبا» از حسین دهلوی

⇐رعنا زارع پور

«ارکستر تنارت» پایان هفته گذشته در تبریز به رهبری علی گرانمهر به روی صحنه رفت. رپرتوآر کنسرت، مجموعه ای از قطعات موسیقی دوران باروک، موسیقی عصر حاضر، موسیقی فولکلور، کلاسیک آذربایجانی و ارکسترال ایرانی بود که در دوبخش اجراشد در قسمت نخست، تنها ارکستر زهی حضور داشت و در قسمت دوم، گروه سازهای بادی و ایرانی به ارکستر اضافه شدند. رهبر ارکستر، علی گرانمهر، ضمن اشاره به این نکته که تمامی قطعات بدون کلام بوده و شنونده در طول اجرا با ترکیب ها و رنگ‌های ارکستری مختلف آشنا می شود گفت: «در این اجرا تلاش شده تا تنوع قابل قبولی در ژانر، سبک و رنگ ارکستری برای مخاطب ارایه گردد» هم‌چنین کنسرت مایستر، پویا بلوری با این توضیح که ارکستر در سال ۹۵به اتفاق جمعی از مدرسان، فارغ التحصیلان و علاقه‌مندان موسیقی پایه گذاری شد، گفت: «از ابتدا تلاش بر این بود تا به سلیقه طیف گسترده تری از مخاطبان توجه و تمرکز شود به همین دلیل اغلب ژانرهای رایج موسیقی را در برنامه خود در نظر گرفتیم و لزوما به ژانر ویژه و خاصی نپرداختیم.»
ارکستر نام خود را از واژه Tone Art یا The Art of Tone برگرفته از لغت کهن آلمانی Tonkunstگرفته است که برای موسیقی هنری قرن ۱۹مورد استفاده قرار می‌گیرد. Toneبه معنای نوا وصدا و kunst به معنای هنر، هنری که در آن موسیقی بی هیچ چشم داشت و پیش داوری و تعصبی از اظهار عشق به صدا دست نمی کشد.
دراین اجرا، مایستر ویولون دوم، فرید ذاکری، مایستر ویولا، حامد گلزار، مایستر ویولن سل، رحیم صالح‌پور و مایستر گروه سازهای بادی، صمد مارالباشی بودند. با نگاهی به اعضاء ارکستر پی می بریم که اغلب نوازندگان تنارت، جوان هستند! ارسلان مدرس، مدیر آکادمی موسیقی زیتون و یکی از اعضا هیئت موسس ارکستر تنارت گفت: «اتفاق نیکی که در این اجرا شاهد آن بودیم حمایت و پشتیبانی اساتید از هنرجویان برتر جوان‌شان بود که در کنار هم در این ارکستر حضور داشتند و این اقدام بی‌شک، باعث بالا رفتن انگیزه و امید برای نوازندگان جوانی که اغلب از دانش آموختگان با استعداد هنرستان موسیقی و دانشجویان موسیقی می‌باشند، خواهد شد تا با اشتیاق و انرژی بیش‌تری در این عرصه تلاش کنند.»
کنسرت با «سرناد برای ارکستر زهی» به آهنگسازی نرمن لیدن در چهار موومان آغاز شد ودر ادامه، موومان دوم از سوئیت «پیر گونت» به آهنگسازی ادوارد گریک و قطعه ای در فضای موسیقی عصر حاضر با نام Bitter Sweet از گروه موسیقی Apocalyptica اجرا شد.
با اجرای قطعه فولکلور«ساری گلین» با تنظیم علی گرانمهر، ارکستر آن چنان فضای موسیقی را نوستالژی نمود که بسیاری از شنوندگان سالن، آرام، ملودی گوش‌نواز آن را با خود زمزمه می‌کردند… پایان بخش قسمت اول کنسرت، کنسرتو رِ ماژور برای ارکستر زهی و باسو کنتینوئو با آهنگسازی آنتونیو ویوالدی بود.
بخش دوم کنسرت با والس آغاز شد ابتدا والسی به آهنگسازی ایوان ایوانوویچی و والسی دیگر به آهنگسازی توفیق قلی یئو، هر دو با تنظیم علی گرانمهر و والس کوچک با آهنگسازی قارا قارایئو، یکی از آهنگسازان پیشرو و نوآور اتحاد جماهیر شوروی و آذربایجان بود که آهنگسازی را نزد دیمیتری شوستاکوویچ یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان قرن بیستم به تعالی رساند. این قطعه را آریا ترکانبوری تبدیل و تنظیم نموده است.
با پیوستن سازهای ایرانی به ارکستر، نخستین مضراب های سنتور و زخمه های تار و عود، فضا را به گونه ای عجیب با نغمه دشتی، محزون و سنگین نمود،گویی تنارت بعد از ۶دهه در نخستین روزهای آذرماه، به یاد ۲۹آذر، سالروز هجرت ابدی «صبای موسیقی ایران» می افتد و در سوگ صبا، ارکستر هم صدا «به یاد صبا» را از ساخته های حسین دهلوی به صدا در آورد و یاد صبا را زنده داشت. به تعبیر شهریار:
عمر دنيا به سر آمد كه صبا مي ميرد/ ورنه آتشكده عشق كجا مي ميرد
شهريارا نه صبا مرده، خدا را بس كن/ آن كه شد زنده جاويد كجا مي ميرد؟
نوازندگان گروه ایرانی، آیدن حافظی (مایستر تار)، مهران رحیمی و فرهاد بشیر زاده، تار، نوید پیرمحمدی، سنتور و نوازنده عود، پرهام جوادی بودند.
در بخش دیگر «فانتزی برای تنبک و ارکستر» به آهنگسازی حسین دهلوی اجرا شد که بر اساس بخشی از گروه نوازی های زنده یاد، حسین تهرانی ساخته و پرداخته شده و دقایقی تک نوازی تنبک بهرنگ پادیر و رقص انگشتان او بر روی پوست، مخاطبان را به وجد و شور آورد و در ادامه همراهی تنبک با ارکستر، تنارت را به حال و هوای ارکستر گل‌های دهه ۳۰ که از رادیو ملی ایران پخش می‌شد کشاند، ارکستری که در آن صبا، علی تجویدی، همایون خرم، لطف الله مجد، مرتضی محجوبی، احمد عبادی، حسین تهرانی و بسیاری دیگر از بزرگان موسیقی ایران حضور داشتند، یادشان جاودان و گرامی.
رهبرارکستر با این توضیح که تا کنون بارها و بارها به رسم معمول سولیست ویولن و پیانو را در مقابل ارکستر دیده ایم گفت: «این اتفاق در مورد سایر سازها به ویژه سازهای کوبه ای کمتر صورت گرفته است و در تاریخ موسیقی ایران تنها آهنگسازی که تنبک را در تقابل با ارکستر قرار داد حسین دهلوی است.»
با پیوستن سولیست ویولن، فرزاد صیدی به ارکستر و اجرای قطعه «به زندان» از صبا که این قطعه را نیز دهلوی با نام «شوشتری برای ویولن و ارکستر» تنظیم نموده بود تنارت در نهایت شکوه و اقتدار به روایت موسیقایی خود پایان داد.

نظرات: 0

ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای *دار را پر کنید.