آخرین خبرها

درد دل با آیینه

در سرزمینی که نقطه به نقطه خاکش بوی مهرورزی، صمیمیت، ایثار، همدلی می دهد، عتاب و ملامت و کینه، محلی از اعراب ندارد و در سایه این مودت هاست که ملتی برای دفاع از هم نوع در مقابل دشمن به بهای جان مقاومت می کند.

درست است از سرزمینی که سخن می گویم، ایران نامیده می شود، ایرانی که به پایمردی عموم نسل ها و طبقات مردمش، در برابر ستم شاه ایستاد و انقلابی آفرید که عدالت گستر باشد و همه را در یک چشم از منابع مادی و معنوی این آبادسرزمین برخوردار نماید.

ایرانی که قامت راست نکرده، به حسد و بغض دشمنان گرفتار آمد و ۸سال با جان و دل دفاع کرد تا آزادی به دست آمده با خون جوانان و صبر بازماندگان را به چنگ ذلت نسپارد!

و بسیاری خان های دیگر که یکی پس از دیگری به خوش آمد این ملت بردبار آمد تا روسپیدی این ملت خستگی ناپذیر نوعدوست را بر افق های بیکران بتاباند و به والیان خود تاکید نماید تا این ملت شکیبا را دارند، باکی نداشته باشند.

حال که ظاهرا جنگی در کار نیست اما، بیدار باشیم دشمن ترک عادت نکرده که موجب مرض است!

دشمن ایران عزیز، مترصد هر اندک فرصتی است تا کینه جویی های سالیانش را عقده گشایی کند چه، عزت ایرانی بسی تحمل ناپذیر می نماید.

اکنون من و شما که سال هاست عقد همدلی و اخوت بسته ایم، فرای اختلاف نظرات و تشتت آراء، صلاح جمعی را باید هدف قرار داده و با این چشم انداز عزتمان را دوام بخشیم.

بی تردید انتقاد، رمز پایداری و قوت اندیشه هر جامعه ای است به شرطی که الفبای آن را بلد باشیم چه، فرسنگ ها با هتک حرمت، تررو شخصیت و افترا فاصله دارد و مرتکب خطایی نشویم که مصداق آب در آسیاب دشمن ریختن، گردد.

آگاه باشیم که اگر پیش تر در یک یا دو جبهه می جنگیدیم، اکنون در جبهه های متعدد دینی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … می جنگیم که همه، ایران عزیز اسلامی را هدف گرفته اند.

بنابراین هرگز فراموش نکنیم

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

و دیگر این که:

هم دلی از هم زبانی خوش تر است

فتانه سمسار خیابانیان

 

نظرات: 0

ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای *دار را پر کنید.