آخرین خبرها

یادآوری

در بهمن ماه ۹۴ هنگام طرح لایحه بودجه سال ۱۳۹۵ و به مناسبت اذعان مسوولین محترم دولتی به وضع ناهنجار دریافتی های بازنشستگان سال های قبل از اجرای قانون مدیریت خدمات دولتی، دو مقاله، تحت عناوین زخم های دیابتیک و فاصله در روزنامه های سایه و عصرآزادی به چاپ رسید. درد و رنج بازنشستگان از نابرابری موجود در دریافتی کسانی که در شرایط مساوی بازنشسته شده اند سخن رانده شد و از دست اندرکاران تدوین لایحه خواسته شد که در افزایش سنواتی، حداقل فاصله موجود را حفظ نمایند و راه حل این مسئله را هم افزایش پلکانی پیشنهاد نمودیم گرچه، نه فریاد و فغان بل استغاثه این قشر زحمتکش که نقد جوانی خود را صرف خدمت به این مملکت نموده اند به گوش بعضی از آقایان مسوول و چند نفر از آنها من جمله جناب دکتر پزشکیان نماینده محترم تبریز رسید و به این پژواک جواب مثبت دادند ولی، ظاهرا ندای حق طلبانه ایشان و هم صدایانشان نیز افاقه نکرد زیرا افزایش پلکانی که از طرف دولت اعمال شد اساسا پلکانی نبود و فقط اسم پلکانی را داشت زیرا نهایتا در لایحه قانون بودجه سال ۱۳۹۵ مقرر شد که به دریافتی های زیر یک میلیون و پانصد هزار تومان ۲۰% اضافه شود و به سایرین به طور یکسان ۱۲% افزوده گردد که با این افزایش نه تنها نابرابری برطرف نشد بلکه بر عمق آن هم افزوده گشت، می پرسید چرا؟

با یک حساب سرانگشتی این مطلب قابل اثبات است زیرا :

دریافتی های زیر یک و نیم میلیون غالبا در حدود یک میلیون و پایین تر بودند که با اعمال ۲۰% افزایش یک میلیون و دویست و نهایتا به یک میلیون و نیم رسیده اند که در مقام مقایسه با همکاران خود که بعد از سال ۱۳۸۴ بازنشسته شده اند، اصلا قابل مقایسه نیست.

و اما در مورد کسانی که دریافتی بیش از یک و نیم میلیون تا ۱۰ میلیون تومان و بالاتر داشته اند افزایش سنواتی به طور یکسان و الحق بدون تبعیض ۱۲% افزایش اعمال شد. حال ببینیم با این افزایش، فاصله دریافتی ها کمتر شد یا بیش تر؟ عرض کردم که با یک حساب سرانگشتی این مسئله قابل حل است زیرا، با اعمال ضریب ۱۲% به دریافتی دو میلیون تومانی یک نفر قاضی بازنشسته با رتبه ۱۱ قضایی و ۳۰ سال سابقه خدمت دویست و چهل هزار تومان به دریافتی ایشان اضافه می شود در صورتی که، با اعمال همان ضریب به دریافتی همکار هم طراز ایشان که بعد از سال ۱۳۹۰ بازنشسته شده و حدود ده میلیون تومان دریافتی دارد، مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان اضافه می شود که با ۵۰% تمام دریافتی اولی معادل است. پس تصدیق می فرمایند که نه تنها فاصله ها کمتر نشده بلکه، بر عمق ناهنجاری های آن نیز افزوده گشته است.

حال که بنا به اظهارات آقایان مسوولین قوانین برنامه ششم و مدیریت خدمات دولتی و بالاخص قانون بودجه سال ۱۳۹۶ در دولت و مجلس مطرح است و عزم معقولی  هم بر رفع تبعیض وجود دارد با یادآوری پیشنهاد سابق خود تاکید دارم که راه حل رفع تبعیض در افزایش پلکانی است البته نه به روش سال قبل بلکه، پلکانی واقعی که مسبوق به سابقه در قوه قضاییه نیز هست (دهه ۱۳۴۰) به این ترتیب که :

به دریافتی های کمتر از دومیلیون تومان ۱۰۰%

به دریافتی های کمتر از سه میلیون تومان ۸۰%

به دریافتی های کمتر از چهارمیلیون تومان ۶۰%

به همین ترتیب تا بازنشستگان سال های قبل نیز آن میزان دریافتی داشته باشند که بشود با آن حداقل هزینه های ایام پیری را تامین نمایند و دست نیاز به سوی آشنا و بیگانه دراز ننمایند.

به امید افزایش گوش های شنوا و دردآشنا و تشکر از همه کسانی که در این راه، همراه مستضعفان هستند.

دکتر نوذر یزدانی

نظرات: 0

ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای *دار را پر کنید.